Politeknik Dergisi Cilt: 4 Sayı: 3 s. 15-20,
2001
OTOMOBİL RADYATÖRLERİ VE KOMPAKT ISI DEĞİŞTİRİCİLERİNDE
HARİCİ AKIŞIN İNCELENMESİ
Hüseyin Serdar YÜCESU - Gazi Üniversitesi, Teknik Eğitim
Fakültesi, 06500 Teknikokullar, ANKARA
Halit KARABULUT - Akdeniz Üniversitesi, Mühendislik
Fakültesi, ANTALYA
Bu
araştırmada otomobil radyatörleri ve hava soğutmalı ısı değiştiricilerinde
tasarımında önem arz eden dikdörtgen kesitli dar kanalların giriş bölgesi
akışları teorik olarak incelenmiştir. Hesaplamalar 1x3, 1,5x3, 2x3, 2,5x3, ve
3x3 mm kesitli kanallar için 2-25 m/s ortalama hız aralığında yapılmıştır. Akışı
modellemede x, y ve z momentum denklemleri kullanılmış, kanal eksenine dik olan
x ve y doğrultusundaki basınç gradyanları ile z doğrultusundaki ikinci mertebe
türevler ihmal edilmiştir. Diskritize denklemlerin çözümünde basınç düzeltme
metodu kullanılmış, basıncı düzeltmek için hacimsel debi denkliğinden
faydalanılmıştır.
Mevcut modelle dikdörtgen kesitli dar kanalların giriş
bölgesindeki basınç kaybı incelendiğinde tam gelişmiş akış modeli ile hesaplanan
basınç kaybından önemli ölçüde farklı olduğu görülmektedir. Bu sonuç konveksiyon
ısı taşınım katsayısının da önemli ölçüde farklı olacağına işaret
etmektedir.
Anahtar sözcükler:
Radyatör, Kompakt ısı değiştiricileri, Dikdörtgen kanalda
laminer akış, Giriş bölgesi akışı, Sonlu farklar
yöntemi
INVESTIGATION OF EXTERNAL FLOW THROUGH AUTOMOBILE RADIATORS AND COMPACT HEAT EXCHANGERS ABSTRACT
ABSTRACT
In this research, the flow at the entrance region of narrow rectangular ducts, which has importance in designing of aircooled radiators and heat exchangers, has been investigated. Calculations have been carried out for channels having crosssections of 1x3, 1.5x3, 2x3, 2.5x3 and 3x3 mm and the average velocity range 2-25 m/s. The mathematical model of the flow field has consisted of, x, y and z momentum equations where second order derivatives in the flow direction and pressure gradients in x and y coordinates have been ignored. In the solutions of discritized equations, a pressure correction method has been used where the pressure has corrected by balancing the flow rate.
The entrance region pressure losses calculated with the present mathematical model, is significantly higher than that of fully developed flow model. These result indicates that the heat transfer coefficient would be also significantly higher than the fully developed flow model.
Key words: Radiator, Compact heat exchanger, Laminar flow in rectangular duct, Inlet flow, Finite difference method
GİRİŞ
Otomobil radyatörleri ve kompakt ısı değiştiricilerinde atık ısının soğutma havasına aktarılması uzunluğu 30-40 mm kadar olan dikdörtgen kesitli dar kanallarda gerçekleşmektedir. Eşanjörün kapasitesini; harici akışkan olan havanın süpürdüğü yüzeylerin genişliği, harici akışkanın temas ettiği yüzeylerdeki konveksiyon ısı taşınım katsayısı, yüzeyin ortalama sıcaklığı, harici akışkanın ortalama sıcaklığı, dahili akışkanın temas ettiği yüzeylerin genişliği, dahili yüzeylerdeki konveksiyon ısı taşınım katsayısı gibi çok sayıda faktör tayin etmektedir. Bu faktörlerin çoğu eşanjörün hava kanallarının ebatları ile ilgili olduğundan kanalların ebatlarının belirlenmesi gerek akışkanlar mekaniği, gerek ısı transferi açısından detaylı bir inceleme gerektirmektedir.
Bu konuda deneysel ve teorik kapsamlı araştırmalar yapılmış olmasına rağmen (Kays ve London, 1984; Shah ve London, 1978) teorik çalışmalar gelişen bilgisayar ve sayısal çözümleme teknikleri yardımı ile daha gerçekçi şartlarda yeniden yapılmaktadır. Sipiga ve Morini (1997) tarafından yapılan bir araştırmada dikdörtgen kesitli kanallardaki sürüngen madde akışında üniform hız dağılımı kabulü yapılarak ısıl giriş bölgesindeki ısı transferi incelenmiştir. Morini vearkadaşları (1998) tarafından yapılan bir başka araştırmada sıkışmaz-newtonian akışkanın dikdörtgen kesitli kanallarda tam gelişmiş laminer akışında viskoz sürtünmeden doğan enerji kayıplarının ısı transferi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Nguyen ve Maclaine-Cross (1991) paralel cidarlar arasındaki hidrodinamik ve ısıl giriş bölgesini incelemiş, sabit cidar sıcaklığı ve sabit ısı akısı şartları için Nusselt sayısını veren korelasyonlar vermişlerdir. Harms ve arkadaşları (1998) yarım daire kanallardaki tam gelişmiş laminer akışı hidrodinamik ve ısıl yönden incelemişler, hız ve sıcaklık profillerinin sabit termofiziksel özelliklerle yapılan analizlerden dikkate değer ölçüde farklı olduğunu vurgulamışladır. Stone ve Vanka (1999) periyodik değişken kesitli kanallardaki akışta ısı transferinin akış yönündeki değişimini incelemişlerdir. Sonuçları Nusselt sayısı cinsinden ifade etmişledir.
Mevcut araştırmada radyatör ve kompakt ısı değiştiricisi
tasarımında çok kullanılan dikdörtgen kesitli, beş ayrı kanaldaki akış, laminer
akış hipotezi ile incelenerek viskoz akış kayıpları
hesaplanmıştır.
FİZİKİ SİSTEM VE MATEMATİKSEL
MODEL
Kanalın
girişinde akışın eksenel hız dağılımı üniform olup akış yönünde girişten
itibaren kanalın cidarlarında viskoz sınır tabaka gelişmesi olmaktadır (Şekil
1).

Şekil 1.
Viskoz sınır tabaka ve gaz hızının kanal boyunca
gelişimi.
Girişte viskoz sınır tabakanın kalınlığı sıfır olup akış yönünde büyümektedir. Eğer kanalın akış yönündeki boyutu yeterince uzunsa her dört cidarda oluşan sınır tabakalar bir yerde birleşecektir. Bu noktadan itibaren akış tam gelişmiş olup hız profilinde herhangi bir değişme söz konusu değildir. Hem kanalın girişinde hem de tam gelişmiş bölgede hızın cidarlara dik bileşenleri mevcut değildir. Radyatörlerde ve hava soğutmalı kompakt ısı değiştiricilerinde kanalın boyu tam gelişmiş akışın oluşacağı kadar uzun değildir. Basınç değişimi yalnız akış doğrultusunda olmaktadır. Kanal içerisinde hakim hız bileşeni kanal eksenine paralel olan hız bileşenidir. Dar kanallardaki bu tür akışlar laminer-sıkışmaz akış kabul edilebilir. Akışı modellemede;



momentum denklemleri
kullanılabilir.
Hesaplamalar sırasında tahmin edilen dp/dz değerinin doğruluğu ise 4 numaralı denklem yardımıyla, debi kontrol edilerek yapılmaktadır.
![]()
Problemin
çözüm bölgesi ve koordinat düzenlemesi Şekil 2’de görülmektedir. Akışı
modelleyen denklemler x ve y koordinatlarında eliptik, z koordinatında parabolik
olup, denklemlerin çözümü için;

sınır şartları kullanılabilir.
Kanalın girişinde her üç hız
bileşeninin dağılımı verilmektedir. Bu sebeple verilen denklemler ve sınır
şartları z değişkenine göre bir başlangıç değer problemidir. Girişten
x. kadar ilerdeki bir kesitten başlayarak sıra ile müteakip
kesitlerde hız bileşenleri hesaplanacaktır. Bu işlem z koordinatında Marching
tekniği olarak isimlendirilmektedir (Gerald, 1980).
Akışı modelleyen denklemler sonlu fark denklemlerine
dönüştürülürken iki husus dikkate alınmalıdır. Bunlardan biri sınır şartları,
diğeri işlemin neticesinde elde edilen sonlu fark denkleminin yakınsak olup
olmadığıdır. Verilen sınır şartlarına göre denklemlerde bulunan z ye göre
birinci mertebe türevler, zorunlu olarak geri fark yaklaşımı ile ifade edilir.
Diğer birinci mertebe türevler ileri fark veya geri fark yaklaşımı ile ifade
edilebilir. Bu çalışmada geri fark yaklaşımı yapılmıştır. İkinci mertebe
türevler merkezi fark yaklaşımı ile ifade
edilmiştir.
Akışı modelleyen diferansiyel denklemlerin sonlu fark
şekli,



olur. Bu eşitliklerde;

kısaltması kullanılmıştır.
Basıncı düzeltmek için kullanılan 4 nolu integral eşitlik
sayısal metotla;

yaklaşımı kullanılarak
çözülür.
Eşitlikler z koordinatında
parabolik olup z = 0 da akışın bütün özellikleri
bilinmekte ve sınır şartı olarak kullanılmaktadır. Çözümleme işlemine
z=Dz
de bulunan düzlemden başlanarak z
koordinatında Marching tekniği
uygulanır. Sayısal işlemler Şekil 2’de gösterilen, boyu 40 mm olan farklı
kesitlere sahip kanallardan atmosferik özelliklerde hava akışı için yapılmıştır.
z yönünde 2 mm ara ile seçilen çözüm düzlemlerinin x ve y doğrultusundaki
boyutları 100’er eşit parçaya bölünmüştür. U, V ve W’nin z =
Dz’deki düzlemde bulunan düğüm
noktalarındaki sayısal değerleri dp/dz’ye bir tahmini değer verilerek 4, 5, 6
nolu sonlu fark denklemleri ile hesaplanır. Kanalın her kesitinden geçen akış
debisi aynı olup giriş kesitindekine eşittir. z=Dz’deki düzlemde belirlenen
eksenel hız dağılımı kullanılarak buradaki debi hesaplanır. Hesaplanan debi z = 0’dakine eşit değilse dp/dz
yeniden tahmin edilir. Bu işleme z = 0
ve z=Dz’deki debiler eşitleninceye
kadar devam edilir. Sonuçta z =
Dz için U, V ve W’nin dağılımı ve birinci kesit ile ikinci
kesit arasındaki dp/dz nin sayısal değerleri belirlenmiş olur. Aynı işlemler
üçüncü ve diğer kesitler için devam ettirilir.

Şekil 2. Çözüm yapılan kanalın
fiziksel görünümü
Şekil 3’te ortalama hızı 10
m/s, kesiti 1x3 mm olan bir kanaldaki hava akışında hızın kanal eksenine paralel
bileşeninin kanal boyunca muhtelif kesitlerdeki profili görülmektedir. Kanalın
girişinden 40 mm ilerdeki bir kesit için verilen hız profilinde maksimum hız
17,14 m/s olmakta ve profilin hala değişmeye devam ettiği görülmektedir. Tam
gelişmiş akış durumunda kanal eksenindeki hız 18,7 m/s olmaktadır.

Şekil 3. Kanal boyunca hız
profilinin oluşumu
Şekil 4’te
kesiti 1x3 mm, boyu 40 mm olan kanal eksenindeki hızın akış yönündeki değişimi
görülmektedir. Grafikler 2, 5, 10, 20 ve 25 m/s giriş hızı için
verilmiştir. Giriş hızının düşük olduğu hallerde giriş bölgesinin küçüldüğü,
giriş hızının yüksek olduğu hallede giriş bölgesinin arttığı
görülmektedir.
Şekil 5’te
kesiti 1x3 mm boyu 40 mm olan bir kanalda dp/dz’nin kanal boyunca değişimi
atmosferik özellikteki havanın muhtelif ortalama hızlarda akışı için
verilmektedir. Bu bilgiler kullanılarak söz konusu kanaldaki viskoz akış basınç
kaybının
ortalama hızla değişimi belirlenmiş ve Şekil 6’da tam
gelişmiş akışın basınç kaybı ile kıyaslamalı olarak
verilmiştir.
Bir
radyatörden geçen havanın ortalama hızını radyatörün ön cephesindeki dinamik
basınç tayin eder. Bu basınç radyatörün hava geçiş kanallarındaki viskoz akış
basınç kaybına eşittir. Taşıtın belirli
hızlarında vantilatör desteği olmadan radyatörden geçen havanın ortalama hızını
belirlemek için Şekil 6’da verilen grafik faydalı olmaktadır. İşlemler deneme
yanılma ile yapılabilir. Bir örnek olarak taşıt hızını 10 m/s (36 km/saat)
alalım. Taşıtın bu hızında radyatörden geçen havanın ortalama hızını tahmini
olarak 3 m/s alalım. Şekil 6’dan Dp = 42 Pa olarak
belirlenir. Radyatörün ön cephesindeki dinamik basınç 42 Pa olmalıdır. Bernoulli
denkleminden dinamik basınç hesaplanırsa;
olur. Bu sonuç radyatör kanalındaki ortalama hızın 3 m/s den biraz daha büyük olduğunu göstermektedir.

Şekil 4. Farklı gaz giriş
hızlarında kanal içerisinde
maksimum hızın değişimi
Şekil 5. Farklı gaz giriş
hızlarında kanal boyunca basınç (dp/dz’nin)
değişimi
Şekil 6. Viskoz akış kaybının
ortalama hızla değişimi
Taşıt radyatörlerinin en zor
şartlar dikkate alınarak tasarlanması gerekir. Mesela rampa çıkan bir yük
taşıtının radyatörünün soğutulması tamamen vantilatörün sağlayacağı hava akımı
ile olmaktadır. Buna göre radyatör tasarımında taşıtın hızından çok vantilatörün
oluşturacağı hava akımının dinamik basıncı önemli olmaktadır. Yeterli soğutmayı
sağlayacak büyüklükte bir radyatörün tasarlanabilmesi için dış yüzey ısı taşınım
katsayısının 250 W/m2K
seviyesinde olması gerekmektedir.
Şekil 7’de kesitleri 1x3,
1,5x3, 2x3, 2,5x3, 3x3 mm olan beş ayrı kanaldaki basınç değişimi 25m/s giriş hızı için
verilmiştir. Aynı şekil üzerinde, aynı kanallardaki tam gelişmiş akışın basınç
düşüş grafiği de görülmektedir. Kanalların uzunluğu 40 mm olduğunda kanalların
iki ucu arasındaki basınç farkları sırası ile 569, 391, 314, 270, 242 Pa
olmaktadır. Kesiti 3x3 mm olan (Dh= 3 mm, Re=4690) bir radyatör kanalındaki hava
akışının türü silindirik borular için verilen kriterlere göre incelenirse 25 m/s
nin üzerindeki hızlarda akışın türbülanslı bölgeye kaydığı görülür. Bu durumda
burada incelenen kanalların hepsinde akış rejimi kritik bölgede olmakla birlikte
laminer kabul edilebilir. Kesiti 3x3 mm olan kanaldan havanın 25 m/s hızla
vantilatör desteği olmadan geçebilmesi için radyatörün ön cephesinde dinamik
basıncın 242 kPa olması gerekir. Bu dinamik basınca 115 km/saat taşıt hızında
ulaşılabilmektedir. Diğer kanallarda daha yüksek taşıt hızı gerekmektedir. Şekil
8’de ise 25 m/s giriş hızı için, kesitleri 1x3, 1,5x3, 2x3, 2,5x3, 3x3 mm olan
beş ayrı kanalda dz / dp
’nin kanal boyunca değişimi
görülmektedir.
Şekil 9 ve 10 da kesiti 1x 3 mm, giriş hızı 20 m/s olan
bir kanalda girişten itibaren 10 ve 40 mm ilerdeki hız profilleri görülmektedir.
Bu profiller kanalın sonunda dahi akışın henüz tam gelişmiş olmadığını
göstermektedir.

Şekil 7. Kanal genişliği ile
toplam basınç düşmesinin kanal boyunca değişimi
Şekil 8. Farklı kanal
genişliklerinde kanal boyunca dp/dz nin değişimi.
Şekil 9. Kanal içerisinde hız
profilinin oluşumu (z =10 mm, Win=20 m/s)

Şekil 10. Kanal içerisinde hız
profilinin oluşumu (z =40 mm, Win=20 m/s)
Bilindiği üzere konveksiyon ısı taşınım katsayısı basınç kaybı ile orantılı olarak artmaktadır. Dikdörtgen kesitli dar kanalların giriş bölgesindeki basınç kaybı tam gelişmiş akışın basınç kaybı ile karşılaştırıldığında (Şekil 6 ve 7) önemli bir farkın mevcut olduğu görülmektedir. Bu sebeple otomobil radyatörlerinde ve çeşitli ısı dönüştürücülerinde bulunan, çevre ile ısı alışverişini sağlayan, dikdörtgen kesitli kısa ve dar kanallarda, ısı transferi hesaplarında tam gelişmiş parabolik akış kabulü yapmak, konveksiyon ısı taşınım katsayısının gerçek değerinden daha küçük bir sayı verecektir.
Taşıtın hızının yarattığı
dinamik basınç radyatörde oluşan viskoz basınç kaybını karşılayacak seviyede
olmayıp çoğu zaman bir vantilatör desteğine ihtiyaç olmaktadır. İncelenen
kanalların hepsinde ilk 40 mm lik mesafedeki akışın tam gelişmiş akıştan önemli
ölçüde farklı olduğu görülmektedir.
SEMBOLLER
Dh
ıslak çevre
(m)
i
z doğrultusunda grid sayıcı
j
y doğrultusunda grid sayıcı
k
x doğrultusunda grid sayıcı
P
basınç (Pa)
Q
akış debisi (m3/s)
Re
Reynold sayısı
U
x yönünde hız bileşeni
V
y yönünde hız bileşeni
W
z
yönünnde hiz bileşeni
Win giriş hızı
(m/s)
r
yoğunluk (kg/m3)
n
kinematik
viskozite (m/s2)
KAYNAKLAR
1.
Gerald, C. F., “Applied Numerical Analysis”, Sec. Ed., Adisson-Wesley Publishing
Company, 1980.
2.
Harms, T. M., Jog, M. A., Manglik, R. M., “Effects of Temperature –Dependent
Viscosity Variations and Boundary Conditions on Fully Developed Laminar Forced
Convection in a Semicircular Duct”, Journal of Heat Transfer, Vol. 120, pp.
600-605, 1998.
3.
Kays, W: M., and London, A. L., Compact Heat Exchangers, Mc Graw-Hill Book
Company, New York, 1984.
4.
Nguyen, T. V., Maclaine-cross, I, L., “Simultaneously Developing, Laminar Flow,
Forced Convection in the Entrance Region of Parallel Plates”, Journal of Heat
Transfer, Vol. 113, pp. 837-842, 1991.
5.
Morini, G.,L., Spiga, M., Tartarini, P., “Laminar Viscous Dissipation in
Rectangular Ducts”, International Journal of Heat and Mass Transfer”, Vol. 41,
pp.2799-2807, 1998.
6.
Shah, R. K., London, A. L., “Laminar Flow: Forced Convection in Ducts”, Academic
Press, New York, 1978.
7.
Spiga, M., Morini, G.,L., “The Developing Nusselt Numbers for Slug Flow in
Rectangular Ducts”, International Communications in Heat and Mass Transfer”,
Vol. 25, No.4, pp.551-560, 1998.
8. Stone, K., Vanka, S. P., “Numerical Sutudy of Developing Flow and Heat Transfer in a Wavy Passage”, Journal of Fluid Engineering, Vol. 121, pp. 713-719, 1999.